Ormanlar duman avcısı kadına emanet

Orman İşletme Müdürlüğü Allahdiyen Yangın Gözetleme Kulesinde 38 yıldır çalışan Nurten Güler, 110 bin hektarlık ormanlık alanı bir elinde dürbün, diğerinde telsiz ile 24 saat gözetim altında tutuyor

Manisa’nın Salihli ilçesi Orman İşletme Müdürlüğü Allahdiyen Yangın Gözetleme Kulesinde 38 yıldır çalışan 54 yaşındaki 2 çocuk annesi Nurten Güler, olası yangınlara karşı 110 bin hektarlık ormanlık alanı bir elinde dürbün, diğerinde telsiz ile 24 saat gözetim altında tutuyor. Eşini kazada kaybeden Güler’in gönüllü yardımcıları ise çocukları.

“Eşimi kaybettim, işimi bırakmadım”

Bu işe 38 yıl önce dikim sahasında başladığını belirten Nurten Güler, daha sonra yangın ekine geldiğini ve eşi ile birlikte de Allahdiyen Yangın Gözetleme kulesinde çalıştığını söyledi. Eşinin yangın ekibinden emekli olduğu gün, emeklilik imzasını Manisa’ya atmaya giderken geçirdiği trafik kazasında hayatını kaybettiğini anlatan Güler, “Kaza da eşim ile birlikte bir arkadaşı daha hayatını kaybetti. Eşimle birlikte çalıştığımız işi ben bırakmadım ve hala çalışmaya devam ediyorum. Burada çalışırken benim en büyük yardımcılarım ise çocuklarımdır. Yalnız çalışıyorum, sıkıldığım zaman çocuklarımı çağırıyorum. Onlar geliyor bana yardımcı oluyor. Birde yangın çıktığı zaman burada çalışmak çok zor oluyor. Bir bardak su almaya bile fırsatım olmuyor.” dedi.

“Ben bu işi severek yapıyorum”

Orman kulesinde çalışmanın çok güzel bir duygu olduğunu belirten Güler, “Ben bu işi seviyorum da yapıyorum. Sevmesem zaten bu işi yapmam. Ben burayı seviyorum. 1982 yılından beri ben buralardayım. Dağlara, ormanlara bakmak hoşuma gidiyor. Bu işi güzel yapıyorum, gece dahil dolaşıyorum, ben burada korkmam. Çocuklarım geliyor ama onların işi olduğu zaman gece yalnız çalışıyorum” dedi. Köylülerin kendisine ormancı abla diye hitap ettiğini anlatan Güler “Ormancı ne yapıyorsun derler, ama korkarlar. Köylü arkadaşlarım olsun, komşularım olsun, sen nasıl bekliyorsun diye bana sorarlar. Ben korkmam, senelerdir burada çalışıyorum.” diye konuştu.

“Çocuklarım benim gönüllü yardımcılarım”

Yangın kulesindeki bir gününün nasıl geçtiğini anlatan Güler, “Sabah saat 8’de buraya geliyorum. Kahvaltımı yapıp, ortalığın çevre temizliğini yaparım. Ama her zaman için dürbün elimdedir. İster içeride olsun, ister dışarıda olsun, devamlı dürbün elimde sağa sola her tarafa bakarım” dedi.

38 yıllık çalışma hayatında Kurşunlu Vadisinde çıkan orman yangınını hiç unutamadığını vurgulayan Güler, “Çünkü o gün çok kötü bir andı. Yangın günü oturup bir bardak su içmeye dahi fırsatım olmadı. Çok kötü bir duyguydu o gün. Dumanları görünce hemen haber verdim, fakat yangın aniden tepeye çıktı. Çok korkunç bir gündü. Onun için şimdi bir yangın çıkacak diye çok korkarım. Burada beklerken tepe arkasında ufakta olsa bir duman görsem, hemen ekiplere o bölgeye hareket ettiririm. Çünkü tepe arkasındaki noktayı göremediğim için ekipleri yönlendiriyorum. Hiç gözümü kırpmadan beklerim, yorulduğum zaman benim gönül yardımcılarım olan çocuklarımı çağırırım. Çünkü onlar benim gönüllü yardımcılarım, çocuklarım benim vazgeçilmezlerim. Bunlar olmasa ben buralarda yaşayamazdım” dedi.

Henüz yorum yapılmamış.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Gizlilik Politikası koşullarını kabul ediyorum.